ΕΚΘΕΣΗ Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ 
12ΟΣ ΘΕΜΑΤΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ
Η ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΚΑΙ Η ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

Α. Η αξία της γλώσσας.

 "Τα όρια ενός ανθρώπου καθορίζονται από τα όρια της γλώσσας του. Ludwig Wittgenstein, 1889-1951, Αυστριακός φιλόσοφος

1. Είναι απαραίτητη για την πνευματική μας συγκρότηση: ικανοποιεί τη φιλομάθειά μας, διευρύνει τους γνωστικούς μας ορίζοντες, συμβάλει στην ανάπτυξη της κριτικής μας σκέψης κι έτσι δεν γινόμαστε θύματα της παραπληροφόρησης και της προπαγάνδας. Διαμορφώνοντας λοιπόν το κατάλληλο γλωσσικό υπόβαθρο οδηγούμαστε στην πνευματική ελευθερία…

2. Με την γλώσσα επιτυγχάνεται η ανθρώπινη επικοινωνία, η οποία καθίσταται επιτακτική σε μια εποχή ηθικής ρηχότητας και αλλοτρίωσης σαν τη σημερινή. Έτσι ο άνθρωπος μέσω της γλώσσας εισέρχεται στον ψυχικό κόσμο των ανθρώπων, με αποτέλεσμα να καλλιεργούνται ευαισθησίες και να εκλεπτύνεται ο άνθρωπος σε μια εποχή γενικότερης απευαισθητοποίησης και εσωτερικής δυσαρμονίας.

ΣΕ ΛΙΓΕΣ ΜΕΡΕΣ ΑΝΑΜΕΝΕΤΑΙ ΝΑ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΙ ΤΟ ΝΕΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ ΤΩΝ ΥΠΟΨΗΦΙΩΝ ΣΤΙΣ ΑΝΩΤΕΡΕΣ - ΑΝΩΤΑΤΕΣ ΣΧΟΛΕΣ, ΠΟΥ ΘΑ ΙΣΧΥΕΙ ΑΠΟ ΤΟ 2016.

 

 

ΔΕΙΤΕ ΕΝΑ ΠΡΟ-ΣΧΕΔΙΟ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΣΥΝΔΕΣΜΟ: 

http://360pedia.gr/ta-tessera-syn-ena-mathimata-paneladikwn/ 

 

Έκθεση Γ΄Λυκείου
11ος ΘΕΜΑΤΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ

ΚΛΩΝΟΠΟΙΗΣΗ

                                                

                                                                                               

  ΟΡΙΣΜΟΣ

      Κλωνοποίηση (ή κλωνισμός) είναι η δημιουργία  και η επιτυχής ανάπτυξη κλώνου, πανομοιότυπου δηλαδή οργανισμού με αυτόν τον οποίο γίνεται η λήψη του σωματικού κυττάρου.

 Από τα μέσα του αιώνα οι επιστήμονες ,μετά από έρευνες, επιχείρησαν

Μορφές της κλωνοποίησης είναι:

 Α) αναπαραγωγική και

Β)  θεραπευτική.

       Η κλωνοποίηση αποτελεί εξέλιξη της  βιοτεχνολογίας  και αναμφίβολα συνιστά θαύμα της επιστημονικής κοινότητας. Η ιδέα της θεραπευτικής κλωνοποίησης γεννήθηκε το 1996, όταν κλωνοποιήθηκε ένα πρόβατο που ονομάστηκε Dolly. Οι  επιστήμονες τότε οραματίστηκαν όχι τη δημιουργία ανθρώπινων κλώνων (αναπαραγωγική κλωνοποίηση), αλλά την παραγωγή ανθρώπινων εμβρυϊκών βλαστικών κυττάρων που θα προσέφεραν πολύτιμη αρωγή στη θεραπεία ασθενειών (θεραπευτική κλωνοποίηση).

       Ο άνθρωπος δεν αποτελείται  μόνο από τα γονίδιά του αλλά είναι μία σύνθετη οντότητα που διαμορφώνεται σύμφωνα με τις επιρροές που δέχεται από το περιβάλλον. Γι’ αυτό πολλοί επιστήμονες θεωρούν την κλωνοποίηση παράνομη και ανήθικη χωρίς καμία πρακτική χρησιμότητα. Ισχυρίζονται ότι η κλωνοποίηση , ακόμη και αν επιτευχθεί, δε θα εξασφαλίσει την παραγωγή κλώνων πανομοιότυπους  με το δότη.

ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΗΣ.

-1. Στον τομέα της κτηνοτροφίας και της φυτικής παραγωγής: 

Συμβάλει στην δημιουργία ανθεκτικών και αποδοτικών κλώνων για την βελτίωση της παραγωγικότητας των ζωικών και φυτικών ειδών (καλύτερη ποιότητα και μεγαλύτερες ποσότητες).

Καταπολεμά τον υποσιτισμό.

ΕΚΘΕΣΗ Γ' ΛΥΚΕΙΟΥ 

10^η  ΘΕΜΑΤΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ

 Φανατισμός – Αθλητισμός

Ο Φανατισμός που ως όρος προέρχεται εκ της λατινικής λέξης "fanum" (=ιερόν), σημαίνει την μετ΄ εγωισμού και εμπάθειας προσήλωση σε κάποιες αντιλήψεις, ανεξάρτητα της ορθότητας ή όχι αυτών.

Στην αρχαία Ρώμη fanotici (=θρησκόληπτοι, θρησκομανείς, μανιώδεις) καλούνταν οι προσερχόμενοι στο βωμό της θεάς του πολέμου Μπελλόνα και που παρέμεναν καταλαμβανόμενοι από ένθεη μανία και προέβαιναν σε διάφορες φρικαλεότητες μπροστά στους προσερχόμενους θεατές, διατρυπώντας τα μέλη του σώματός τους με ξίφη ή αποσπώντας τεμάχια των σαρκών τους προς τιμή της θεάς, χωρίς να λείπουν βέβαια και οι μεταξύ τους απατεώνες, (παραλλαγές των οποίων συμβαίνουν σήμερα σε χώρες της νότιας Ασίας).
Βαθμηδόν όμως η λέξη προσέλαβε σημασία, δια της χρησιμοποίησης της θρησκείας, προς ικανοποίηση κατά των αλλόπιστων ή αντιπάλων υπέρμετρη εκδικητικότητα, ο δε θρησκευτικός αυτός φανατισμός έγινε αιτία πολλών κακουργημάτων όπως ανθρωποθυσίες, όργια εθνικών θρησκευμάτων στους ιερούς χώρους αυτών, άπειροι αφορισμοί, καταδιώξεις αιρετικών, αυτή η "Ιερά Εξέταση" ως και θρησκευτικοί πόλεμοι και επαναστάσεις.

ΜΟΡΦΕΣ – ΕΙΔΗ ΦΑΝΑΤΙΣΜΟΥ

• θρησκευτικός – θρησκομανία, θρησκοληψία.
• Εθνικός – σοβινισμός, εθνικισμός.
• Φυλετικός  ρατσισμός.
• Ιδεολογικός δογματισμός.
• Επιστημονικός -» μονομέρεια πνευματική.
• Αθλητικός -» χουλιγκανισμός.

ΑΙΤΙΑ ΦΑΝΑΤΙΣΜΟΥ

ΕΚΘΕΣΗ Γ' ΛΥΚΕΙΟΥ 
8ος ΘΕΜΑΤΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ
ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΣΜΟΣ

Α. ΑΙΤΙΕΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΣΜΟΥ

1. Η δομή της οικονομίας: στα πλαίσια της ελεύθερης οικονομίας οι ιδιωτι­κές επιχειρήσεις επιδιώκουν τη μεγιστοποίηση του κέρδους με την υπερ­παραγωγή και έντονη προβολή των προϊόντων τους.

2. Η ανάπτυξη της τεχνολογίας (αυτοματοποίηση παραγωγής):

·         μαζική παραγωγή

·         ποικιλία και ελκυστικότητα προϊόντων

·         χαμηλό κόστος: προσιτά στο ευρύτερο κοινό.

·
3. Η άνοδος του βιοτικού επιπέδου. Δίνει τη δυνατότητα:

·         ικανοποίησης πρωταρχικών αναγκών

·         για περισσότερες αγορές (επιθυμία για ικανοποίηση δευτερευουσών ανα­γκών )

4. Η χρεωκοπία των πνευματικών, κοινωνικών και ηθικών αξιών αποπροσα­νατόλισε το άτομο και το έστρεψε:

·         στον υλικό ευδαιμονισμό

·         σε μια νέα ιεράρχηση αξιών (πλούτος, κοινωνική ανάδειξη, «είμαι ό,τι έχω και ό,τι καταναλώνω»).

Ο νεοπλουτισμός, η τάση αυτοπροβολής έκαναν, γι” αρκετούς, την επιδει­κτική κατανάλωση τρόπο ζωής.

5. Τα οξυμμένα προβλήματα, το άγχος, η ανία, οδηγούν συχνά το άτομο στην       υπερκατανάλωση για εκτόνωση, φυγή.

6. Η υπερκατανάλωση, εξάλλου, προωθείται ως νοοτροπία για αποπροσανατολισμό του λαού από υψηλές επιδιώξεις και διαιώνιση του κατεστημένου.

7. Η διαφήμιση με επιστημονικά επεξεργασμένες τεχνικές ψυχολογικού επηρεασμού προκαλεί τεχνητές, πλασματικές ανάγκες.

Β. ΘΕΤΙΚΕΣ ΕΠΙΔΡΑΣΕΙΣ 

ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ Ε-MAIL ΟΣΩΝ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝ ΤΗΝ Ε΄ΦΑΣΗ ΤΟΥ ΕΠΙΠΕΔΟΥ Β' ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗΣ ΣΤΙΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΕΣ ΤΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ (ΤΠΕ) ΕΧΕΙ ΕΡΘΕΙ ΜΗΝΥΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ. 

ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ, ΜΠΕΙΤΕ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΤΟΥ http://ifigeneia.cti.gr/mis/  ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΩΔΙΚΟΥΣ ΣΑΣ ΚΑΙ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΤΕ ΤΗ ΦΟΡΜΑ ΤΗΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ.

ΕΚΘΕΣΗ Γ' ΛΥΚΕΙΟΥ

9ος Θεματικός Κύκλος:

ΠΑΡΑΔΟΣΗ: ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ 'Η ΠΡΟΟΔΟΣ;

Ορισμός

Με τον όρο παράδοση εννοούμε το σύνολο των υλικών, πνευματικών, ηθικών, και γενικότερα πολιτιστικών στοιχείων του παρελθόντος που αποθησαυρίστηκαν μέσα από την ιστορική διαδρομή ενός λαού και συνθέτουν την πολιτιστική φυσιογνωμία και την εθνική ταυτότητα του, μεταβιβάζονται από γενιά σε γενιά με τον προφορικό ή  το γραπτό  λόγο και συμβάλλουν στην πολιτιστική εξέλιξη, με προϋπόθεση την προσαρμογή τους στην εκάστοτε κοινωνική πραγματικότητα και τη δημιουργική αξιοποίησή τους. Τα πολιτισμικά αυτά αγαθά  είναι η γλώσσα, η θρησκεία, τα ήθη και έθιμα, το άγραφο δίκαιο, οι καλλιτεχνικές νοοτροπίες, οι πολιτικές αξίες και αρχές, κ.α.
Παράδοση επίσης είναι ο πνευματικός και ιστορικός βίος του έθνους, που κληροδοτείται από τις προηγούμενες γενιές στις επόμενες.

 Η λέξη είναι παράγωγο του ρήματος «παραδίδωμι», που σημαίνει: δίνω στα χέρια κάποιου, εμπιστεύομαι κάτι σε κάποιον, επιτρέπω. Η παράδοση λοιπόν είναι μια ζωντανή διαδικασία παράδοσης έργου. Μπορεί ως έννοια να ταυτιστεί με την ίδια τη ζωή. Όπως η ζωή, έτσι και η παράδοση ανανεώνεται συνεχώς και έτσι εξασφαλίζει τη διάρκειά της. Η ζωή του ανθρώπου δεν είναι στατική, στάσιμη. Το ίδιο συμβαίνει και με την παράδοση: κρατά αυτό που έχει και προσθέτει αυτό που δημιουργεί το παρόν.

μορφές της παράδοσης
▪πνευματική              ▪πολιτιστική               ▪πολιτική
▪κοινωνική                 ▪ λαϊκή                        ▪επιστημονική
▪οικογενειακή           ▪ εθνική                      ▪αισθητική
▪θρησκευτική            ▪ ιστορική                                  

Παγκόσμια παράδοση: πρόκειται για τα δημιουργήματα του παρελθόντος σε κάθε τομέα της ανθρώπινης δράσης.

Η εθνική παράδοση αφορά τον πνευματικό και ιστορικό βίο ενός έθνους, που το διαφοροποιεί από τα άλλα έθνη: γλώσσα, ιστορία, ήθη-έθιμα, αγώνες, θυσίες, αρετές λαών.

Λαϊκή παράδοση:  η παράδοση που περιλαμβάνει το σύνολο των έργων ή των δραστηριοτήτων που εκφράζουν το λαό και χαρακτηρίζεται  από ανωνυμία, τυποποίηση , συλλογικότητα.

 Λόγια παράδοση: η παράδοση που περιλαμβάνει τα έργα των λογίων και χαρακτηρίζεται από προσωπικό ύφος και πρωτοτυπία.

                   

                       ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ

       Η ελληνική παράδοση διέπεται από μια αναλλοίωτη συνέχεια και καθολικότητα. Πολλά στοιχεία του παρελθόντος είναι παρόντα στη σημερινή κοινωνική, πολιτική και πολιτιστική ζωή του τόπου μας, όπως αδιάψευστα μαρτυρούν τα ακόλουθα: